24 november 2010 2 rittens, een overleed in de eerste nacht. Het tweede ritten, een dametje, overleed na 5 dagen.
Dit is Erin, 4 dagen oud:
29 november: Ook het dametje heeft het niet overleefd. Waarschijnlijk is de melkproductie bij Dieuwertje niet goed op gang gekomen omdat ze maar 1 ritten te voeden had. Zaterdag ben ik naar Kim van rattery Mierlo gegaan om het ritten (inmiddels Erin genaamd) bij een moedertje van haar aan te leggen. Het moedertje accepteerde Erin wel, maar Erin was waarschijnlijk te zwak om goed te kunnen drinken. Toen ben ik haar zelf volledig gaan voeden. Het leek eerst goed te gaan, maar toen Erin eindelijk een vezadidg buikje had stortte ze in en had ze geen vechtlust meer. Ik vond haar zondagnacht overleden in de kooi, met een lekker melkbuikje van de laatste voeding. Erin, je was mijn droom, mijn wondertje. Helaas heeft het niet zo mogen zijn.
25 november: Vanmorgen kon ik het donkere rittentje niet meer vinden. Ik denk dat er iets mis was met hem, hij was gisteren ook minder beweelijk dan het andere ritten. Waarschijnlijk is hij vannacht overleden en heeft Sera alles van hem opgeruimd. Gisteren heb ik hem nog even goed kunnen bekijken: het was een rex mannetje. Hoe klein je ook was, mooi ventje, ik vind het heel erg dat je overleden bent. Het andere rittentje is een gladhaar dametje. Het lijkt goed met haar te gaan, maar ik ben wel bezorgd: zodra Dieuwertje van het nest afgaat ligt ze heel koud. Daarom wil ik Dieuwertje niet te veel storen om naar het meisje te kijken.
24 november: Dieuwertje is bevallen op dag 24 van de zwangerschap. Het heeft heel wat voeten in de aarde gehad. Ik dacht dat Dieuwertje het niet zelf zou gaan redden en ben met spoed naar de dierenarts gegaan. Hij was het met me eens: Dieuwertje had 2 rittens in haar buik, maar die waren zo groot dat ze ze niet zelf ter wereld zou kunnen brengen. De da kon ook niet zeggen of de rittens nog in leven waren. We besloten tot een keizersnede. Dieuwertje moest even wachten tot het spreekuur was afgelopen en zou daarna geopereerd worden. Ik kreeg, te vroeg eigenlijk, een telefoontje: Dieuwertje had, op eigen kracht, toch de 2 rittens ter wereld gebracht!!! Ik heb niet veel kunnen zien, ik heb Dieuwertje maar zoveel mogelijk met rust gelaten. Wel zag ik dat er een donker ritten was en een licht ritten met zwarte oogjes. Ik ben zó ongelooflijk trots op mijn Dieuwer :D!
De ouders zijn:
Dieuwertje van Woods: Burmees effen.
....X....
Rapaljes Grover: Russisch blauw effen dumbo.
Dieuwertje van Woods is een meisje uit mijn D-nest. Ze is heel eigengereid, maar daarbij gelukkig ook heel mensgericht. Ze is gek op loslopen, en heeft ook bewezen dat zelf wel te regelen als ik daar niet voor zorg. (uitbreekmonstertje dus) Tijdens het loslopen komt ze graag bij me zitten. Een knuffel vind ze fijn, maar het moet niet te veel tijd in beslag nemen. Als Dieuwertje een poosje bij me heeft gezeten gaat ze weer op pad. Vaak probeert ze de mannenkooi te vinden en daar op te klimmen. Maar sinds ik die heb verplaatst naar echt helemaal de andere kant van de kamer vind ze het leuk om overal in de kamer te gaan kijken. Gelukkig komt ze naar me toe (zij het met enige tegenzin) als het tijd is om de ratten weer in te sluiten.
Rapaljes Grover is een heerlijk rustige man. Hij is een heel rustig ventje, zoals geloof ik alle G-tjes van Rapalje. Tot nu toe is hij nooit ziek geweest, op een goed genezen abcesje na.
Ik ben heel blij dat ik Grover in kan zetten als dekman voor Dieuwertje. Ik heb zelf een zusje van hem, Grainne. Een ratje waar ik helemaal verliefd op ben. In haar zie ik echt het karakter van mijn A-tjes terug:lief, knuffelbaar, toch ondernemend en vreselijk mensgericht. Volgens Remona (eigenaresse van Grover) heeft Grover ditzelfde karakter. In combinatie met het net iets meer eigewijze van Dieuwertje verwacht ik ondernemende ratjes die toch heel mensgericht zullen zijn.
Dit nestje is een lijnteelt waar zowel Ratpack's N-netjes, Patpack's T-tjes als Parzival's P-tjes achter beide ouders zitten. Ik verwacht hiermee het speciale karakter van deze lijnen extra naar voren te halen. Een zwak punt bij deze voorouders zijn kaakproblemen. Echter, dit is de laatste generaties niet aantoonbaar erfelijk extra voorgekomen, dus ik verwacht dat dat achter ons ligt. Ik voorzie geen problemen op dit gebied bij de rittens, maar ik vind het wel een punt om onder de aandacht te brengen van evt. reserveerders.
Wat uiterlijk betreft verwacht ik siameesjes (sealpoint en bluepoint), burmees, blauw burmees, russisch blauw en zwart. De helft van de rittens zal rex zijn. Ik verwacht effen en berken ratjes. Er is een heel kleine kans op dumbo-oortjes.
